Nauka gry na trąbce

Należy do instrumentów dętych blaszanych. Jest instrumentem transponującym - najpopularniejszym strojem jest B. Występują teżtrąbki w stroju, C, D, Es, F i A. Używane były do grania w różnych tonacjach. Instrument w storju B jest najczęściej używany z powodu brzmienia i możliwości technicznych.

    Istnieje kilka rodzajów trąbek: trąbkapiccolo,basowaczykieszkonkowa. Powstało też kilka instrumentów pochodnych. Należą do nich -kornet, który jest nieco mniejszy i "skompresowany", a takżeskrzydłówka. Występuje również trąbka nieposiadająca skomplikowanego systemu rur i wentyli -sygnałówka, jak itrąbka suwakowa, która działała w ten sam sposób jak puzon.

    Instrument jest znany od wielu stuleci. Wczesna trąbka, zwana teżnaturalnąskładała się ze zwiniętej rury z rozszerzającą się z jednej strony czarą głosową, a z drugiej zakończona ustnikiem i służyła do grania fanfar, często wykorzystywana na dworze królewskim oraz podczas polowań. W XVII wieku trąbka cieszyła się wielką popularnością. W 1813 roku powstał instrument, którego forma przetrwała do dzisiaj.

    W okresie klasycyzmu i rozmantyzmu kompozytorzy chętnie pisali na ten instrument. Przykłady można znależć w twórczościJosepha Haydna,Ludwiga van Beethovena,Hectora Berlioza, a później w XX wieku uIgora Strawińskiego.

    Największą sławę instrument zdobył w muzyce rozrywkowej, a zwłaszcza w jazzie. Orkiestry dęte, big bandy, fanfary bałkańskie nie mogłyby się obyć bez trąbki. Muzykiem, który rozsławił trąbkę w jazzie jestLouis AmstrongczyMiles Davies.

    Na początku nie musisz posiadać swojego instrumentu – będzie dostępny na lekcji. Początkującym uczniom zalecamy kupno tańszego instrumentu. Jeżeli posiadasz instrument, nauczyciel może także go sprawdzić lub poradzić jaki instrument wybrać.

    Cennik zajęć; zobacz opłaty.